19.06.2017 - Sakarya Üniversitesi Öğrenci Portalı

SAÜ’de Gerçek Bir Aşk Hikayesi “Tanırken, Öğrenmek” – Bölüm 1

SAÜ’de Yaşanmış Gerçek Bir Aşk Hikayesi. Bölümler halinde sizinle…

Bi-Âlem

Yazarın şu ana kadar yazılmış 1 makalesi bulunuyor.


“TANIRKEN, ÖĞRENMEK”

Herkes kariyerini üniversite hayatı ile devam etmek istiyordu. Ben kararsızdım.

Ne yapacaktım? Bilmiyordum!

Her sevinç nöbetinde kusmak vardı benim hayatımda. Koşarak yaşadığım, sevgiyi damarlarımda hissettiğim bir hayattı.

Herkes konuşurdu. Çok az insan hikmetli söz söylerdi. Bakışlarım, beyaz bulutlara hep vurgunken, zorlu bir yıldan sonra Sakarya Üniversitesi’ne gelmeye hak kazanmıştım. Suskundum fakat yorgun değil. Vurgundum fakat yılgın değil.

Sakarya, nasıl bir şehirdir? Kim vardır? Neyi meşhurdur? Üniversitesi nasıldır? gibi soruları çok düşünmedim. Çünkü kazanmıştım sonuçta. Heyecanlıydım…

Gideceğim günü beklerken, sabırsızlanıyordum.

Gün gelmiş, kayıt için yola çıkma vakti tamamlanmıştı. Heyecanlı bir şekilde sırt çantamı hazırladım. Hemen tren istasyonuna gittim. İlk defa iller arası tek başıma bir yolculuk yapacaktım. Adapazarı treni geldi. Uzunca bir trendi. İçerisi parlayan gözler ile doluydu. Kayıt olacak kişilerin heyecanları yüzlerinden okunuyordu.

Tam dakika tutmuştum. 1 saat 47 dakika sürmüştü yolculuğum. Adapazarı garında indim. Bilmediğim bir şehirdi. En yakın camii nerede diye sordum? Herkes Orhan Camii ’yi bana tarif etti. Yürüdüm, etrafı izledim. Çok karışık bir şehir değildi. Fakat geldiğim yerden yani Gebze’den çok güzel bir şehirdi. Kalabalık değil, depremin darbelerinin izleri göründüğü bir şehirdi.

İkindi vakti idi. Cami’de esnaf ruhlu birçok yaşlı amcalarımız vardı. O kadar sevimliydiler ki hepsi ile tokalaşıp, hal hatırlarını sormadan duramadım. Adapazarı, beni etkilemişti.

Orhan Cami’den çıkıp, değerli bir tanıdığımın yanına gitmek için yol aldım. Necip Fazılın Sakarya Türküsü ’nde bahsettiği gibi Sakarya’da “Anadolu’nun saf çocuğu, masum yüzüydü.”

İlk onu çark caddesinde görmüştüm. İlk günümde gördüm, vuruldum ve yandım. Sakarya, bana nispet mi yapıyordu anlamadım? İlk görüş derler ya çok önemlidir. Kalabalıklar içerisinde masum bir tebessümünü yakalamıştım. Elim, ayağım titremiş ve hayatımda hiç kimseden böyle etkilenmemiştim. Gözlerinde ki saflık, kalbimin en derinlerine inmişti. Kalbimin hız limitini bile tahmin edemiyordum. Eli elime değmeden avucunda ki sıcaklığı hissetmiştim.

DEVAMI GELECEK…

ZİYARETÇİ YORUMLARI - 1 YORUM
  1. Kemal dedi ki:

    Devamını bekliyoruz hala kac gün oldu

BİR YORUM YAZ